پنجشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵ || 0:24

فَـــــــریـــــــــــــــــــب نـوشـت؛

---

7/6 ساله بودم که عاشقِ دمپاییِ لا انگشتی شدم! همه یِ وجودم پَر می ـزد برایِ داشتنِ یک جفت از آن پلاستیکی شبهِ شیشه ای ـهای قرمزش (شاید).. خب مادرم هی بهانه می ـآورد و آخرش هم یک شب که پدر آمد یک جفت ـش را برایم آورد! ذوق مرگ شده بودم که پدرم خودش تنها تنها رفته و برای ـم دمپاییِ موردِ علاقه ـاَم

وقتی مدرنیته با صنعتی شدن شهرها و سوت کارخانه ها اعلام حضور کرد برای بازدهی بیشتر و سود بالاتر لازم بود لباس هایی یکسان در تعداد بالا با قیمتی ارزانتر و وقتی کمتر تولید شود. اما تفاوت سلایق و فردیت ها مانع پذیرش این موضوع از جانب مردم و مخاطبان پوشاک بود.ابزارهای یکسان سازی فرهنگی نظیر تلویزیون، ر

من حتماً یه منِ قبلی داشتم که همه دنیا رو زیرِ پا گذاشته بود و همه یِ آدما رو در آغوش کشیده بود و همه یِ حیوونا رو بوسیده بود
من حتماً یه منِ قبلی داشتم که درگیرِ هیچ مرز و قانون و جسم و محدودیتی نبود
من... حتماً... داشتم
من حتما یه منِ قبلیِ خیلی خوشحال داشتم که درگیرِ خونه و خانواده و دوست و دشمن و عشق حتی؛ نبوده
من یه منِ رها و آزاد داشتم
من یه "من" داشتم
من حتماً...

میدانی؟.. من آدمِ مراقبی نیستم.. از آن ـهایی که می ـدانند چه بخورند پوست ِ ـشان شاداب شود.. می ـدانند کجا بخوابند وقتی کسی نیست.. حواس ِ ـشان هست تنها هم شام بخورند.. می ـدانند کِی برسند.. کِی بروند.. بینِ فلان جا و فلان جا در نمی ـمانند و بلدند تصمیم بگیرند کدام خوب است.. خوب را می شناسند.. بهتر را

نشستم و زُل زدم به زندگی ـم.. زُل زدم به بودن َـم.. به تلاش ـام.. به خواستنام.. زُل زدم به غرق شدنم توو بعضی چیزا.. به خاطرِ نبودِ خیلی چیزایِ دیگه!.. و تصمیم دارم تغییرش بدم.. تصمیم دارم به جایِ غرق شدن تلاش کنم برایِ پیدا کردنِ اون خیلی چیزا...

خشونت چیزِ عجیب غریب و ناشناخته ای نیست.. اما محضِ اطلاع میگم که توو فرهنگ فارسیِ معین در توضیح ِ ـش نوشته: "خشونت: (خُ نَ)(اِمص.) 1- درشتی، ناهمواری. 2- تندخویی، بی رحمی." حالا کار به این ندارم که خشونت که فقط علیهِ زنان نیست.. علیهِ مردان َـم هست.. علیهِ کودکانم هست.. علیهِ حیواناتم هست.. مسئله ای

من هیچ ـوقت به کسی "دوست ِ ـت دارم" نمی ـگفتم.. شاید مهربون میشدم باهاش.. شاید نگاش میکردم هی.. شاید لج ـبازی میکردم باهاش (این بیشتر.. این زیاد).. هرکاری میکردم که نگم "دوستت دارم".. باهاش یعنی با خانوادم.. باهاش یعنی با دوستام.. باهاش یعنی با اون پسرِ فامیلمون که دوتا چشمِ درشتِ مشکی داشت و مژه

زمان پدیده ی خوبی ـست

پدیده ای دستِ چندم اما پُرکاربرد

زمان

همان چیزی ـست

که گردِ تحمل

می پاشد بر زندگی!

بر تمامِ زندگی...